X
تبلیغات
رایتل
مقام عالم خدوم

خب حالا وقتشه به پاسخ سؤالات دوستان که در وبلاگ قبلی مطرح کرده بودند بپردازم در این پست به سؤالات جناب احمد می پردازم و در پست بعدی به سؤالات جناب محسن ان شاء الله

 

۱.آیا جمله «من علّمنی حرفاً فقد صیّرنی عبداً» منسوب به حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نقل معتبری است؟ آیا امیرالمؤمنین علیه السلام غیر از حضرت رسول صلی الله علیه و آله معلمی داشته است؟ یا آیا می توان این جمله را در مقام تفاخر حضرت تعبیر کرد که اگر کسی به من حرفی آموخته بود، مرا بنده خود کرده بود؟

 

-پاسخ: این جمله به این عبارت در هیچ منبع حدیثی وارد نشده و اصل و نسبی ندارد البته مشابه آن وجود دارد به این تعبیر: (من تعلمت منه حرفاً صرت له عبداً . کسی که از او یک حرف بیاموزی عبد او می شوی) اما همین عبارت نیز سند معتبری ندارد و مهمترین طریق آن، عوالی اللئالی است که در سند کتاب و شخصیت مؤلفش (ابن ابی الجمهور احسائی) مناقشه رجالی و حدیثی مشهوری وجود دارد بنابراین از جهت سند نمی توان این جمله را به امیرالمؤمنین(ع) نسبت داد

 

بر فرض که سند آن معتبر هم بود بازهم نشانی از مقام تفاخر و... در آن نیست در بعضی روایات ذکر شده مقام کسی که مسأله ای از معالم دین خدا را به انسان بیاموزد در حدی است که گویا مالک فرد شده و حق دارد به او در حد یک برده امر و نهی کند کلاً در فرهنگ اسلام، مقام عالمی که بی مزد و منت و فقط در مقابل اجر خداوندی و نه اجر بشری، علومی از تعالیم معصومین(ع) را به مؤمنین بیاموزد و دین آنها را از تطاول شیاطین و منحرفین حفظ نماید بسیار بالاست مخصوصاً در زمانی مثل غیبت که دوره یتیمی شیعیان است و تعالیم تشیع در معرض حملات تخریبی دشمنان دانا و جهالت های دوستان نادان است 

 

۲.آیا دعای «ناد علی» (ناد علیا مظهر العجائب ...) معتبر است؟

 

-پاسخ: در بعضی کتب حدیثی با طریقی غیرمعتبر نقل شده در روز جنگ اُحُد، ندایی خطاب به پیامبر(ص) آمد به این عبارات (ناد علیاً مظهر العجائب تجده عوناً لک فی النوائب کل غمّ و همّ سینجلی بولایتک یا علی یا علی یا علی) یعنی ای پیامبر!(ندا کن علی را که مظهر شگفتی هاست که او را یاور بر مشکلات میابی هر غم و گرفتاری رفع می شود به ولایت تو ای علی) بحارالانوار ج20 ص73 و ندادهنده احتمالاً ملکی از ملائکةالله بوده است

 

البته بعضی از علما درباره انتساب بیت دوم (کل غمّ...) اشکال کرده اند چون تناسب چندانی با عبارت اول ندارد و خارج از سیاق می باشد مشابه این حدیث را در بعضی کتب اهل تسنن هم می توان یافت مثلاً در (موسوعة اطراف الحدیث النبوی الشریف) ابن بسیونی زغلول ج10 ص3 قسمتی از بیت اول آمده است اما در هر صورت حداکثر مطلبِ روایت شده، همین دو بیت است و اضافاتی که بعدها آمده و دعاهای عریض و طویلی که اختراع کرده اند مسلماً بی مدرک و غیرمستند است

 

خداوند، فکر و دل ما را از دینداری های اختراعی و ساختگی و بدعت آلود حفظ فرماید